Afgelopen vrijdag 24 april 2026 werd Loes van Zoen onderscheiden met een koninklijk lintje. Een bijzondere erkenning voor iemand die al jarenlang van onschatbare waarde is voor Stedenwijk. Voor wie haar kent, voelt het vooral als een heel logisch moment: dit had eigenlijk al veel eerder mogen gebeuren.

Loes is actief op talloze manieren in de wijk. Als vrijwilliger in de BuurtSuper, bij de Ouder en Kind Inloop en het Ouder en Kind Festival. Ze organiseert kinderactiviteiten, kookt elke woensdag voor ouderen in de buurt en zet zich in als bestuurslid van verschillende verenigingen en stichtingen. Ook speelde ze een rol in de opbouw van initiatieven zoals de BuurtSuper en de samenwerking tussen buurtcommissies.

Maar wie alleen naar haar “taken” kijkt, mist waar het echt om gaat. Loes is voor velen de buurtoma. Een plek waar kinderen zich welkom voelen en waar altijd ruimte is voor nog iemand extra. “Niks was te gek voor Loes. Met een hele bups kinderen naar het zwembad of de bioscoop – en altijd konden er nog meer mee. Bij Loes is iedereen welkom.”

Die vanzelfsprekendheid waarmee zij er is voor anderen, maakt haar bijzonder. Ze zoekt de aandacht niet op, maar is wel degene die ervoor zorgt dat dingen gebeuren. Dat activiteiten doorgaan. Dat mensen zich gezien voelen. Dat de buurt blijft draaien, letterlijk en figuurlijk.

Een andere bewoner verwoordde het treffend: “Loes is de stille kracht achter de schermen. Ze zorgt dat alles loopt, zonder ooit op de voorgrond te willen staan. Maar zonder haar zou de buurtkamer niet zijn wat het is.”

De onderscheiding is dan ook niet alleen voor alles wat ze doet, maar vooral voor hoe ze dat doet: met warmte, humor en een groot gevoel van verantwoordelijkheid voor de mensen om haar heen.

Met dit lintje krijgt Loes een officiële waardering. Maar in Stedenwijk is ze al lang een bekende waarheid: zij is het hart van de buurt. Een gouden buurvrouw, waar je er eigenlijk nooit genoeg van hebt.

Door Hanna

In Stedenwijk hoef je nooit ver te zoeken naar een verhaal. Hanna Hosselet weet dat als geen ander. Sinds 2013 woont ze in de wijk, waar ze het groen, de korte fietsroutes en vooral de mensen waardeert. Als welzijnscoach en trainer houdt ze zich bezig met wat een buurt leefbaar maakt: meedoen, elkaar tegenkomen en ergens bij horen. In haar werk zoekt ze naar manieren om mensen in beweging te krijgen. Soms letterlijk, soms figuurlijk, en soms allebei tegelijk. Voor De Stedenwijker schrijft ze onder andere recepten, houdt ze de website draaiend en is ze de host van de podcast Hallo Stedenwijk. Daarin gaat ze in gesprek met bewoners en jongeren over hun leven in de wijk. Over wat goed gaat, wat beter kan en wat een plek nou eigenlijk een beetje ‘warm’ maakt. En als ze niet aan het werk is, is de kans vrij groot dat ze aan het kickboksen is, in de keuken staat of zich verbaast over hoe snel je hier met de fiets overal bent: wat, eerlijk is eerlijk, nog steeds een klein wonder blijft.